Zabieg pobranie nerki od żywego dawcy

Jak przeprowadza się operację pobrania nerki od żywego dawcy celem przeszczepienia?

Operację przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym. Podczas operacji będzie oddychać za Panią/Pana maszyna (respirator). Operacja jest wykonywana przez wyszkolony i doświadczony
zespół chirurgów, anestezjologów i pielęgniarek.
Przed zastosowaniem znieczulenia ogólnego anestezjolog proponuje dodatkowe znieczulenie, polegające na założeniu cewnika do przestrzeni zewnątrzoponowej, przez który będą mogły być
podawane leki przeciwbólowe. Ułatwi to przeprowadzenie operacji oraz leczenie przeciwbólowe po zabiegu. Korzyści i ryzyko związane z tym dodatkowym znieczuleniem wyjaśnia anestezjolog.
W zależności od wybranej metody nerka do przeszczepienia pobierana jest metodą klasyczną – otwartą, lub laparoskopową. Wybór metody podyktowany jest wyłącznie aspektami medycznymi i dobrem pacjenta.

Metoda klasyczna – otwarta:
Cięcie do pobrania nerki prowadzone jest poprzecznie do osi długiej ciała, bocznie od mięśnia prostego brzucha, na wysokości pępka. Zazwyczaj cięcie ma długość od kilku do kilkunastu centymetrów. Z zasady nie otwiera się jamy otrzewnej, ale zawsze istnieje taka możliwość, gdyż  najważniejsze jest dobre uwidocznienie pobieranej nerki, co ma przede wszystkim zapewnić bezpieczeństwo dla dawcy nerki podczas operacji. Po otwarciu powłok odsłania się nerkę, którą trzeba wyizolować z otaczającej torebki tłuszczowej. Następnie odcina się moczowód i naczynia nerkowe, po uprzednim ich zawiązaniu. Pobraną nerkę przekazuje się zespołowi transplantacyjnemu, którego zadaniem jest przeszczepienie narządu. Po wykonaniu hemostazy (zabezpieczeniu wszystkich krwawiących miejsc), zamyka się powłoki brzuszne warstwowo. Zdarza się, że w loży po pobranej nerce pozostawia się dren ssący, który ma ułatwić odpływ zbierającej się ewentualnie wydzieliny, np. krwi. O pozostawieniu drenu decyduje operator, na podstawie oceny śródoperacyjnej.
Czasami zdarza się, że trzeba zmienić standardowe postępowanie, gdyż warunki operacyjne są inne niż zakładano. Na przykład może istnieć konieczność poszerzenia rany operacyjnej.

Metoda laparoskopowa zewnątrzotrzewnowa z ręczną asystą:
W metodzie laparoskopowej wykonuje się cięcie w podbrzuszu długości ok. 8-10 cm, przez które wprowadza się specjalny port do asysty ręcznej i przez który wyjmuje się pobraną do przeszczepienia nerkę, dodatkowo do przestrzeni zaotrzewnowej wprowadza się przez niewielkie nacięcia porty do narzędzi laparoskopowych, którymi przeprowadza się zabieg. Decydując się na zabieg metodą laparoskopową należy zawsze mieć na uwadze, że w przypadku trudności śródoperacyjnych ze względu na dobro pacjenta operator może zdecydować o konwersji – czyli zmianie metody operacji na metodę klasyczną.
Metoda laparoskopowa charakteryzuje się lepszym efektem kosmetycznym po zabiegu, mniejszym bólem pooperacyjnym i szybszym powrotem do pełnej aktywności dawcy.

dr n. med. Rafał Kieszek - chirurg